Deinde osculatur Altare, et versus ad populum dicit:
Después besa el altar y, vuelto hacia el pueblo, dice:
℣.Dóminus vobíscum.
℣. El Señor esté con vosotros.
℟. Et cum spíritu tuo.
℟. Y con tu espíritu.
Postea dicit: Orémus, et Offertorium.
Quo dicto, si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit. Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:
Después dice: Oremos, y el Ofertorio.
Dicho éste, si es Misa solemne, el diácono presenta al celebrante la patena con la hostia; si es privada, el mismo sacerdote toma la patena con la hostia, y ofreciéndola dice:
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi, Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et negligéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Recibe, Padre santo, Dios omnipotente y eterno, esta víctima inmaculada, que yo, indigno siervo tuyo, te ofrezco a Ti, mi Dios vivo y verdadero, por mis innumerables pecados, ofensas y negligencias, y por todos los circunstantes, como también por todos los fieles cristianos vivos y difuntos: para que a mí y a ellos aproveche para la salvación hasta la vida eterna. Amén.
Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundií Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:
Después, haciendo la señal de la cruz con la misma patena, deposita la hostia sobre el corporal. El diácono sirve el vino y el subdiácono el agua en el cáliz; o, si la Misa es privada, el sacerdote vierte ambos y bendice con la señal de la cruz el agua que ha de mezclarse en el cáliz, diciendo:
Deus, qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus Fílius tuus Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Oh Dios, que maravillosamente creaste la dignidad de la naturaleza humana y más maravillosamente la restauraste: concédenos, por el misterio de esta agua y de este vino, ser partícipes de la divinidad de Aquel que se dignó hacerse partícipe de nuestra humanidad, Jesucristo, tu Hijo, Señor nuestro: que contigo vive y reina en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos. Amén.
In Missis Defunctorum dicitur prædicta Oratio: sed aqua non benedicitur. Postea accipit Calicem, et offert dicens:
En las Misas de difuntos se dice la oración precedente, pero no se bendice el agua. Después toma el cáliz y lo ofrece, diciendo:
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra, et totíus mundi salúte cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Te ofrecemos, Señor, el cáliz de salvación, suplicando tu clemencia: para que, ante la presencia de tu divina majestad, ascienda con olor de suavidad por nuestra salvación y la de todo el mundo. Amén.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit; tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
Después hace la señal de la cruz con el cáliz, lo pone sobre el corporal y lo cubre con la palia; luego, con las manos juntas sobre el altar y un poco inclinado, dice:
In spíritu humilitátis, et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine, et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus. Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et bénedic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Con espíritu de humildad y ánimo contrito seamos recibidos por Ti, Señor; y de tal manera sea hecho hoy nuestro sacrificio en tu presencia, que te agrade, Señor Dios. Ven, santificador, Dios omnipotente y eterno, y bendice este sacrificio preparado para tu santo nombre.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit; tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
Después hace la señal de la cruz con el cáliz, lo pone sobre el corporal y lo cubre con la palia; luego, con las manos juntas sobre el altar y un poco inclinado, dice:
In spíritu humilitátis, et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine, et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus. Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et bénedic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Con espíritu de humildad y ánimo contrito seamos recibidos por Ti, Señor; y de tal manera sea hecho hoy nuestro sacrificio en tu presencia, que te agrade, Señor Dios. Ven, santificador, Dios omnipotente y eterno, y bendice este sacrificio preparado para tu santo nombre.
Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevatis ad cælum oculis et statim demissis, dicit:
Erguido, extiende las manos y, elevándolas, las junta; levanta los ojos al cielo y los baja inmediatamente, diciendo:
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: Benedicit Oblata, prosequendo: et bene✠dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Ven, santificador, Dios omnipotente y eterno: Bendice las ofrendas, prosiguiendo: y ben✠dice este sacrificio, preparado para tu santo nombre.
Postea, si sollemniter celebrat, benedicit incensum, dicens:
Después, si celebra solemnemente, bendice el incienso, diciendo:
Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene✠dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Por la intercesión del bienaventurado Miguel Arcángel, que está a la derecha del altar del incienso, y de todos sus elegidos, dígnese el Señor ben✠decir este incienso y recibirlo en olor de suavidad. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
Et, accepto thuribulo a Diacono, incensat Oblata, modo in Rubricis generalibus præscripto, dicens:
Y, recibido el incensario del diácono, inciensa las ofrendas del modo prescrito en las Rúbricas generales, diciendo:
Incénsum istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Este incienso, bendecido por Ti, ascienda a Ti, Señor; y descienda sobre nosotros tu misericordia.
Deinde incensat Altare, dicens: Ps. 140, 2-4.
Después inciensa el altar, diciendo: Salmo 140, 2-4.
Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Diríjase, Señor, mi oración como incienso en tu presencia; la elevación de mis manos, como sacrificio vespertino. Pon, Señor, guarda a mi boca y puerta de circunspección a mis labios, para que mi corazón no se incline a palabras de malicia, buscando excusas para los pecados.
Dum reddit thuribulum Diacono, dicit:
Al devolver el incensario al diácono, dice:
Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Encienda el Señor en nosotros el fuego de su amor y la llama de la caridad eterna. Amén.
Postea incensatur Sacerdos a Diacono, deinde alii per ordinem. Interim Sacerdos lavat manus, dicens Psalmum 25, 6-12.
Después el sacerdote es incensado por el diácono, y luego los demás por orden. Mientras tanto el sacerdote se lava las manos, diciendo el salmo 25, 6-12.
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circumdábo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ, et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me, et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine. Glória Patri, et Filio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
Lavaré entre los inocentes mis manos, y rodearé tu altar, Señor. Para oír la voz de alabanza y narrar todas tus maravillas. Señor, he amado el esplendor de tu casa y el lugar de la morada de tu gloria. No pierdas con los impíos, oh Dios, mi alma, ni mi vida con los hombres de sangre. En cuyas manos hay iniquidades; su diestra está llena de dones. Yo, en cambio, he caminado en mi inocencia: redímeme y ten misericordia de mí. Mi pie se mantuvo en lo recto: en las iglesias te bendeciré, Señor. Gloria al Padre, y al Hijo, y al Espíritu Santo. Como era en el principio, y ahora, y siempre, y por los siglos de los siglos. Amén.
In Missis Defunctorum, et Tempore Passionis in Missis de Tempore omittitur Glória Patri.
En las Misas de difuntos y, durante el Tiempo de Pasión, en las Misas del Tiempo, se omite Gloria al Padre.
Deinde, aliquantulum inclinatus in medio Altaris, junctis manibus super eo, dicit:
Después, un poco inclinado en medio del altar, con las manos juntas sobre él, dice:
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joánnis Baptístæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum, et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
Recibe, santa Trinidad, esta oblación que te ofrecemos en memoria de la Pasión, Resurrección y Ascensión de Jesucristo, Señor nuestro; y en honor de la bienaventurada María siempre Virgen, del bienaventurado Juan Bautista, de los santos Apóstoles Pedro y Pablo, de éstos y de todos los Santos: para que a ellos aproveche para honor y a nosotros para salvación; y se dignen interceder por nosotros en los cielos aquellos de quienes hacemos memoria en la tierra. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Postea osculatur Altare, et versus ad populum extendens et jungens manus, voce paululum elevata, dicit:
Después besa el altar y, vuelto hacia el pueblo, extendiendo y juntando las manos, dice con voz un poco elevada:
Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Orad, hermanos, para que mi sacrificio y el vuestro se haga aceptable ante Dios Padre omnipotente.
Minister, seu circumstantes respondent; alioquin ipsemet Sacerdos:
El ministro o los circunstantes responden; de lo contrario, el mismo sacerdote:
Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis (vel meis) ad laudem, et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
Reciba el Señor el sacrificio de tus manos (o de mis manos), para alabanza y gloria de su nombre, para nuestro provecho y el de toda su santa Iglesia.
℣. Amén.
℣. Amén.
Deinde, manibus extensis, absolute sine Orémus subjungit Orationes secretas. Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia saécula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus.
Después, con las manos extendidas, añade directamente, sin Oremos, las oraciones secretas. Terminadas éstas, al llegar a la conclusión, dice en voz clara: Por todos los siglos de los siglos, con el Prefacio, como sigue.
Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro.
Comienza el Prefacio con ambas manos apoyadas a uno y otro lado sobre el altar; las eleva un poco al decir: Arriba los corazones. Las junta ante el pecho e inclina la cabeza al decir: Demos gracias al Señor Dios nuestro.